กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
สองวันผ่านไปอย่างรวดเร็ว ผู้คนของอาเล็กก็มาถึงตามนัด เพียงแต่พวกเขามือเปล่า ไม่ได้นำธัญพืชกลับมาด้วย
ทุกคนรวมตัวกันในห้องโถงใหญ่ มองดูทั้งสองคนที่สภาพซอมซ่อ ผิวหน้าถูกสายลมหนาวกัดจนแตกเป็นแผล ริมฝีปากแห้งแตกและเหี่ยวแห้ง
พออ้าปาก ริมฝีปากก็แตกออก เลือดไหลลงมาทันที
เถาจ้งผิงมองทั้งสองคน “นั่งลงดื่มน้ำสักถ้วย ค่อย ๆ เล่าว่าแท้จริงเกิดอะไรกันขึ้น?”
ทั้งสองคนคำนับอย่างนอบน้อม นั่งลงบนม้านั่งข้าง ๆ ยกชาอุ่นสองถ้วยบนโต๊ะขึ้นดื่มจนหมดในอึกเดียว
หนึ่งในนั้นเป็นชายคิ้วหนาตาโต ดื่มชาเสร็จก็ใช้แขนเสื้อเช็ดมุมปาก