กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
อนุภรรยาทั้งสองตกใจจนหน้าซีดเผือด ขาอ่อนทรุดลงคุกเข่าที่พื้นทันทีเพื่อขอชีวิต
“ฮูหยินโปรดไว้ชีวิต พวกข้าน้อยล้วนเป็นนักโทษเนรเทศ จำใจต้องมาเป็นอนุภรรยาของไป๋เอ้อร์เหย่ พวกข้าน้อยก็ไม่เต็มใจเช่นกัน!
หากท่านเห็นว่าพวกข้าน้อยเกะกะสายตา ก็โปรดปล่อยพวกข้าน้อยไป พวกข้าน้อยสัญญาว่าจะไม่ปรากฏตัวอีกเด็ดขาด”
ฮูหยินไป๋ไม่สะทกสะท้านแม้แต่น้อย นางสั่งเด็กรับใช้สองคนที่อยู่นอกประตู “จับสองคนนี้คุมกลับไปที่จวน แล้วส่งคนไปตามไป๋เอ้อร์กลับมา”
เมื่อเห็นผู้คนเหล่านั้นจากไป เถาเยาเยาก็ส่ายหน้าอย่างผิดหวัง นี่ช่างไม่มีอะไรน่าดูเลย
“อนุภรรยาสองคนนี้อ่อนแอเกินไปแล้ว ยังไม่ทันเริ่มแม้แต่ยกเดียว ก็ยอมจำนนเสียแล้ว”