กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เถาเยาเยาง่วงจนจะแย่ นางหลับตาทันทีแล้วผลอยหลับไป รอจนกระทั่งลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง แสงแดดภายนอกก็สว่างจ้าเสียแล้ว
นางใช้จิตสำนึกดูเวลาในร้านค้าระบบเห็นว่าเป็นเวลาเจ็ดโมงสิบนาที จึงรีบลุกจากเตียงไปทำอาหารเช้า
ต้วนจืออี้ลุกตามขึ้นมาเช่นกัน เขายกหม้อดินเผาไปวางบนเตาด้านนอก แล้วจุดไฟในเตา
ไม่นานนัก ซุปแป้งก้อนหนึ่งหม้อดินเผาก็ปรุงเสร็จ
เถาเยาเยาปลุกก้อนน้อยทั้งสองขึ้นจากเตียง ใช้ผ้าเปียกเช็ดหน้าและมือให้พวกเขา
สองคนนี้ตื่นเต็มตาแล้วนางจึงส่งชามให้พวกเขา
กำลังกินอาหารเช้าอยู่ กู้สือชิงก็ถือถุงผ้าใบหนึ่งเดินเข้ามา
“กินซุปแป้งก้อนจะไปอร่อยอะไร ข้าซื้อซาลาเปาไส้เนื้อมาให้พวกเจ้า รีบกินเถิด ยังร้อนอยู่เลย”