กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
กระบี่ในมือของเด็กหนุ่มร่ายรำจนเกิดลมพัดกรรโชก เขาใช้กระบี่เดียวซัดผู้คนถอยร่น ในที่สุดก็หาโอกาสได้ จึงมองเถาเยาเยายิ้มร่าอย่างไม่เกรงใจ
“แม่หนูน้อย เจ้าชื่อว่าอะไรกันหรือ?”
เถาเยาเยาคิดว่าร่างนี้ของนางยังเป็นเพียงเด็กน้อย หากไม่พักผ่อนให้ดี จะเติบโตขึ้นได้อย่างไร
ทั้งหมดล้วนเป็นความผิดของเด็กหนุ่มตรงหน้า ไม่เพียงแต่รบกวนฝันหวานของนาง ยังทำให้นางต้องตื่นกลางดึกมาใช้แรงงานหนัก สีหน้านางจะดีได้อย่างไร
“เจ้าเข้าใจกฎเกณฑ์บ้างหรือไม่ เวลาถามชื่อผู้อื่น ควรจะแนะนำตัวก่อนมิใช่หรือ?”
เด็กหนุ่มเกาหลังศีรษะ รู้สึกว่าแม่หนูน้อยพูดมีเหตุผลนัก