กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เถาจ้งผิงอยู่บนเส้นทางแคบ ๆ รถม้าที่เขาพยายามหันกลับอย่างยากลำบาก กลับถูกโจรภูเขาห้าถึงหกคนขวางทางไว้
เจ้าตาเดียวตะโกนอย่างยินดี “นักโทษเนรเทศยังมีรถม้านั่ง ดูท่าจะเป็นแกะอ้วนตัวใหญ่”
พูดจบ เขาก็ชี้ดาบไปที่รถม้า “เจ้าจะยอมมอบตัวเอง หรือจะให้พวกข้าทุบเสียก่อน แล้วค่อยยอมมอบตัว เลือกเอาเอง”
เถาเยาเยาย้ำแล้วย้ำอีก “ท่านพ่อ อาเล็ก อาสะใภ้ พวกท่านพาน้องชายน้องสาวกับจืออี้ซ่อนอยู่ในรถม้าให้ดี อย่าออกไปเด็ดขาด ข้าจัดการพวกมันได้”
พูดจบ นางก็หยิบพลั่วเหล็กออกจากกระบุงสะพายหลัง ก้าวลงจากรถม้า “สองข้อนี้ พวกเราไม่เลือกสักข้อ ข้าเลือกตบแมลงเหม็น”
เจ้าตาเดียวคิดอยู่นาน ก็ยังไม่ทันรู้ตัว