กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยามตะวันคล้อยต่ำลงทางทิศประจิม ในที่สุดคนกลุ่มหนึ่งก็เดินมาถึงปากทางเข้าหมู่บ้านแห่งหนึ่ง
ลู่หยุนซานให้พวกเขารออยู่ข้างนอกก่อน แล้วพาเจ้าหน้าที่ศาลคนหนึ่งเดินเข้าไปในหมู่บ้านก่อน
หลังจากเขาไปพบผู้ใหญ่บ้านและเอ่ยทักทายเรียบร้อย รออยู่ราวชั่วเวลาหนึ่งถ้วยชา จึงให้เจ้าหน้าที่ศาลพาพวกเขาเข้าไปในหมู่บ้าน
ทุกคนถูกพามายังหน้าประตูโกดังแห่งหนึ่ง
ลู่หยุนซานชี้ไปยังโกดังด้านหลังตน “ผู้ใหญ่บ้านมีเมตตาจิต ให้ยืมโกดังใหญ่หลังนี้แก่พวกเจ้าเพื่อใช้พักค้างแรม
ทว่ามีสองข้อที่พวกเจ้าต้องปฏิบัติตามให้ได้
ข้อแรก ห้ามเข้าไปในหมู่บ้านเพื่อก่อความวุ่นวายแก่ชาวบ้านเด็ดขาด
ข้อสอง สามารถไปเก็บผักป่าที่ป่าด้านข้างได้บ้าง แต่ห้ามไปไกล หากข้าจับได้ว่ามีผู้ใดคิดจะหลบหนี จะไม่ละเว้นอย่างเด็ดขาด