กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ต้วนจืออี้กับสองพี่น้องเถาอี้หานกำลังเก็บฟืน ขณะที่เขาพบว่าต้วนฮ่าวอวี่พาคนมาล้อมเขาไว้ ถึงคิดจะพาสองพี่น้องหนีไปก็ไม่ทันการณ์เสียแล้ว
ทั้งสามถูกวัยรุ่นอายุสิบกว่าปีห้าคนหกคนล้อมเป็นวงกลม
ต้วนฮ่าวอวี่ก้าวเข้ามาเตะต้วนจืออี้ล้มลงกับพื้น
แต่เดิมต้วนจืออี้หลบได้ แต่หากเขาหลบ เถาอี้หานก็จะถูกเตะ ดังนั้นเขาจึงจำใจรับแรงเตะนี้ไว้เต็ม ๆ
เขากุมท้องที่ถูกเตะจนเจ็บปวดทนไม่ไหว หายใจเข้าลึก ๆ หนึ่งครั้ง
“ปล่อยพวกเขาไป ข้ายอมให้พวกเจ้าจัดการตามใจ”
ต้วนฮ่าวอวี่ก้าวเข้ามาสองสามก้าว เหยียบเท้าลงบนอกเขา “เจ้าจะมีสิทธิ์อะไรกันมาต่อรองกับข้า ยังอยากเป็นวีรชนอีก ข้าไม่ยอมให้หรอก”
ได้ยินเช่นนั้น ต้วนจืออี้ก็โอบขาของต้วนฮ่าวอวี่ขึ้นมาทันที ออกแรงดึงจนเขาล้มลงกับพื้น