กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เด็กหนุ่มค่อย ๆ ลุกขึ้นจากพื้น ปาฟันในมือทิ้งลงบนดิน แล้วจ้องมองเถาเยาเยาอย่างดุร้าย
“เจ้าคอยดูเถิด เรื่องนี้ยังไม่จบ”
พูดจบก็วิ่งหนีไปทันที
เถาเยาเยาหัวเราะเย็นชา จะปล่อยเสือกลับภูเขานั้นเป็นไปไม่ได้
นางจับมือต้วนจืออี้ แล้วรีบตามไปอย่างรวดเร็ว
ออกจากริมลำธาร ทั้งสองตามเด็กหนุ่มไปอีกระยะหนึ่ง มองเห็นว่ารอบ ๆ ไม่มีผู้คนแล้ว เถาเยาเยาจึงปล่อยมือต้วนจืออี้ เร่งฝีเท้าพุ่งเข้าไป
คว้าเข็มขัดของเด็กหนุ่มไว้ได้ด้วยมือเดียว แล้วเหวี่ยงเขาลงพื้นอย่างแรง
เด็กหนุ่มทั้งตัวถูกเหวี่ยงจนหมอบอยู่บนพื้น ศีรษะมึนงงตาลาย
เถาเยาเยาก้าวเข้าไปไม่กี่ก้าว เตะเขาจนพลิกตัวกลับอีกด้าน แล้วเหยียบลงบนอกเขาอีกเท้าหนึ่ง