กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เถาเยาเยาแทบจะหัวเราะด้วยความโกรธ “ตัวเจ้าเองก็ยอมรับแล้วว่าเจ้าเป็นแวมไพร์
ดูดเลือดน้องชาย แล้วตอนนี้แม้แต่เลือดหลานสาวเจ้าก็ยังคิดจะดูด
ขยะที่ไร้ประโยชน์เช่นเจ้า มีชีวิตอยู่ก็เพียงเปลืองธัญพืช สู้ตายเสียแต่เนิ่น ๆ แล้วไปเกิดใหม่ยังจะดีกว่า
ชาติหน้าถ้าไปเกิดเป็นเต่าในบ่อขอพรสักตัว รับรองได้ว่าเจ้าจะสมปรารถนาทุกประการ ขอเพียงหมอบอยู่ตรงนั้น ก็จะมีคนส่งเงินมาให้เจ้าอย่างไม่ขาดสาย”
ได้ยินเช่นนั้น บรรดาคนที่มุงดูเหตุการณ์อยู่รอบ ๆ ในที่สุดก็มีคนอดหัวเราะออกมาไม่ได้
เมื่อมีคนนำ ผู้อื่นก็พากันหัวเราะตามไปด้วย
ยามนั้นพวกเขาลืมความเหนื่อยล้าทั้งกายใจและความลำบากบนเส้นทางไปชั่วขณะ