เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ผู้คนกลุ่มหนึ่งเดินฝ่าเปลวแดดอันร้อนระอุมาตลอดทั้งบ่าย ระหว่างทางหยุดพักเพียงครั้งเดียวเท่านั้น
ลู่หยุนซานหัวหน้าเจ้าหน้าที่ศาลเลิกม่านรถม้าขึ้น มองดูขบวนแถวที่ทอดยาวออกไปเรื่อย ๆ ด้านหลังรถ
“เดินต่อไปอีกสามลี้ข้างหน้าก็ถึงสถานีพักม้าแล้ว หากพวกเจ้าไม่เต็มใจจะเดิน จะปักหลักพักค้างคืนที่กลางป่ากลางเขานี่ ท่านก็ไม่มีปัญหา
อย่ามาหาว่าข้าไม่เตือนพวกเจ้า สถานที่แถวนี้มักจะมีหมาป่าออกหากินอยู่บ่อยครั้ง”
คนตระกูลตู้ที่เดินนำหน้าเมื่อได้ยินเช่นนั้น อดไม่ได้ที่จะเร่งฝีเท้าให้เร็วขึ้น
เจ้าหน้าที่ศาลต่างส่งต่อคำพูดนั้นต่อกันไปเป็นทอด ๆ
กลุ่มคนที่เดิมทีแทบจะสิ้นใจตายอยู่นั้น ในที่สุดก็พอมีกำลังใจขึ้นมาบ้าง แม้ขาทั้งสองข้างจะหนักอึ้งราวกับถูกกรอกด้วยตะกั่ว แต่ก็อดไม่ได้ที่จะเร่งก้าวเดิน