กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
เถาเยาเยาและเถาจ้งหมิงเดินออกมาได้ระยะหนึ่ง เขาโค้งตัวลงแล้วถามด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาว่า “เยาเยา โสมต้นนั้นของเจ้าได้มาจากที่ใดกัน?”
เถาเยาเยาตอบด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาเช่นกัน “ข้าไปที่ห้องของฮูหยินผู้เฒ่าเพื่อตามหาสัญญาขายตัวของแม่นมสี่กับหมู่เซี่ย แล้วบังเอิญไปพบโสมต้นนี้เข้า จึงได้หยิบติดมือมา”
เถาจ้งหมิงกล่าวว่า “เยาเยาของข้าช่างฉลาดนัก”
หลังจากออกมาจากห้องทรมาน เจ้าหน้าที่ลงทัณฑ์ที่หน้าห้องจงใจหันหลังให้ทุกคน เพื่อให้คนทั้งสองตรวจดู
“ได้แล้ว ไปเสีย!”
แขนเสื้อกว้างของเถาจ้งหมิงสั้นกุดไปส่วนหนึ่ง ผ้าที่ฉีกออกมานั้นถูกนำมาพันไว้ที่แขนของเขาและเถาเยาเยา บนนั้นยังมีคราบเลือดสด ๆ ติดอยู่