เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ยิ่งเดินไปทางเหนือก็ยิ่งหนาว เสื้อผ้า รองเท้า และอาหารที่ต้องใช้ระหว่างทางนางมีอยู่ในมิติทั้งหมด เพียงแต่ต้องมีเหตุผลที่สมเหตุสมผลเพื่อหยิบออกมาเท่านั้น
ก้อนน้อยสองคนข้างหลังกำลังบ่นว่าหมั่นโถวแป้งดำนี้กลืนไม่ลงจริง ๆ
เถาเยาเยาสังเกตได้ทันทีว่ามีเสียงฝีเท้าใกล้เข้ามา จึงรีบเก็บหมั่นโถวที่ยังกินไม่หมดและแผ่นรองกันชื้นใต้ฟางข้าวเข้าไว้ในคลังสินค้าระบบ
เพิ่งทำเช่นนี้เสร็จ ก็รู้สึกว่าหัวไหล่ถูกดึงอย่างแรง แล้วก็เห็นใบหน้าของเถาหว่านอิ๋ง จมูกกระตุกฟุดฟิดเหมือนสุนัขดมกลิ่นไม่หยุด
“ดีนักนะยัยโง่ เจ้าถึงกับแอบกินเนื้อลับหลังพวกข้าทั้งหมด
ตอนนี้ข้าเข้าใจแล้ว เหตุใดเจ้าจึงเลือกตำแหน่งนี้?
คงเป็นเพราะกำแพงนั้นถูกเจ้าทะลุทะลวงจนทะลุ เนื้อต้องถูกส่งมาจากห้องข้าง ๆ แต่กลับถูกเจ้ากินคนเดียวหมด
เจ้ามันช่างใจดำจริง ๆ”