เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 642 ความผิดปกติของเสี่ยวไป๋
หลี่ฉางเซิงเพิ่งถอนตัวออกมาจากความทรงจำการสร้างโลกอันไพศาลนั้น ความสะเทือนใจอันเป็นจุดกำเนิดแห่งหมื่นโลกายังคงก้องสะท้อนอยู่ในสมอง
มือของเขากำเศษเสี้ยวเวลาชิ้นที่สี่ที่แผ่ประกายแสงสีเทาขาวเอาไว้ เพิ่งคิดจะพ่นปราณขุ่นออกมาคำหนึ่ง เพื่อสงบระลอกคลื่นในห้วงสมุทรแห่งปัญญา
“กี้——”
เสียงร้องแหลมที่แผ่วเบาแต่แฝงความทรมานพลันดังขึ้นข้างหู
หลี่ฉางเซิงขมวดคิ้ว หันขวับไปทันที
เสี่ยวไป๋ที่นอนหมอบอยู่บนไหล่เขามาตลอด และเมื่อครู่ยังแทะเอ็นมังกรจักรพรรดิอสูรอย่างเบื่อหน่าย ยามนี้กลับเกิดเรื่องผิดปกติขึ้น
ขนที่เดิมทีนุ่มสลวยขาวผ่องของมัน ราวกับสูญเสียการควบคุม กำลังงอกยาวขึ้นอย่างบ้าคลั่งด้วยความเร็วที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า
ร่างเล็กกะทัดรัดขนาดเท่าฝ่ามือ เพียงชั่วพริบตาก็ถูกขนสีเงินขาวที่พวยพุ่งทะลักท่วมท้น