เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 633 บทเพลงสุดท้ายของจักรพรรดิอสูร
“หวึ่ง!”
ลำแสงสีหมึกสายหนึ่งห่อหุ้มต้นกำเนิดของจักรพรรดิอสูร บีบตัวเองออกมาจากขม่อมของกายเนื้อ 10 ล้านจั้งที่แตกสลายนั้นอย่างฝืน ๆ
มันไม่หยุดแม้ครึ่งเสี้ยว พุ่งตรงเร้นเข้าสู่ห้วงลึกไร้สิ้นสุด
ชั่วพริบตา ดวงจิตวิญญาณนี้ก็ฉีกกำแพงกั้นมิติหลายชั้น ทะยานไปไกลหลายหมื่นลี้
ดาวเคราะห์น้อยและแถบอุกกาบาตตลอดเส้นทางถูกแรงสะเทือนกวาดผ่าน ล้วนกลายเป็นผงธุลี
“ไอ้มนุษย์อสุรกายบัดซบ! บัดซบนัก!!!”
ดวงจิตวิญญาณของจักรพรรดิอสูรคำรามลั่นในกระแสอลวนแห่งความว่างเปล่า น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเคียดแค้นและหวาดกลัว
มันกดข่มมาหนึ่งยุคสมัย แม้เจ้าแห่งราชสำนักดาวยังต้องถอยให้สามส่วน วันนี้กลับถูกเด็กหนุ่มมนุษย์คนหนึ่งบีบจนต้องทิ้งกายาอสูรยอดมรรคา หนีกระเจิง
ความอัปยศนี้ ทรมานยิ่งกว่าการสังหารมันเสียอีก