เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 611 ข้าจะให้เจ้าตลอดกาลไม่ได้เกิดใหม่
ปราณมารประหลาดพวยพุ่งทะลักออกจากรอยแยกอย่างบ้าคลั่ง หาใช่ปราณมารที่พบเห็นได้ทั่วไปในโลกบำเพ็ญเซียนไม่ หากแต่เป็นพลังคำสาปอันเก่าแก่โบราณบางอย่าง
พลังสายนี้เทกระหน่ำลงมาราวกับน้ำหมึกดำข้นคลั่ก เพียงพริบตากลืนกินแสงสว่างทั้งหมดในเขตดาวไปสิ้น
ดาวฤกษ์ดับแสง เมฆดวงดาวโปรยกระจาย แม้แต่แสงสว่างที่หลงเหลืออยู่ในความว่างเปล่าก็ถูกบดขยี้จนแหลกสลายทั้งหมด
เขตดาวหลายล้านลี้พลันแปรเปลี่ยนเป็นแดนมรณะในชั่วพริบตา
เหล่าทหารหาญเผ่ามนุษย์บนกำแพงเมืองล้วนตัวแข็งทื่อ ถูกแรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวที่ก้าวล้ำเหนือการรับรู้และกฎเกณฑ์ครอบคลุมไว้
“แค่ก”
ทหารรักษาการณ์ชั้นสามัญพังทลายลงเป็นกลุ่มแรก
ผู้บำเพ็ญระดับสร้างฐานผู้หนึ่งกระอักเลือดสดออกมาอย่างบ้าคลั่ง สองขาอ่อนแรงคุกเข่าฮวบลงกับพื้น
ใบหน้าเขาซีดเผือดดั่งเถ้าถ่าน พลังวิญญาณในเส้นลมปราณถูกสะกดปิดตายโดยสิ้นเชิง ไม่อาจโคจรออกมาได้แม้เพียงเสี้ยว