เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 608 ดวงตาค่ายกลโชคชะตา
ที่นี่คือมิติขนาดใหญ่อันมีรูปทรงครึ่งทรงกลม บนเพดานโค้งสลักอักขระโบราณไว้หนาแน่นยั้วเยี้ย เปล่งประกายแสงสีฟ้าครามจาง ๆ
ตรงใจกลางมิติอย่างพอดิบพอดี มีแผ่นศิลาโบราณสูงสามจั้งตั้งตระหง่านอยู่หนึ่งแผ่น
พื้นผิวของแผ่นศิลาเต็มไปด้วยตะไคร่น้ำและรอยร้าว ศิลาจารึกเลือนรางจนอ่านไม่ออกไปนานแล้ว
ทว่าเหนือแผ่นศิลาขึ้นไปโดยตรง กลับมีกลุ่มก้อนแสงกำลังเต้นระริกลอยล่องอยู่
เสี่ยวไป๋กำลังนั่งยอง ๆ อยู่หน้าแผ่นศิลา มันแหงนศีรษะที่เป็นขนปุกปุย ดวงตาสีฟ้าดั่งน้ำแข็งทั้งสองข้างจ้องเขม็งไปยังกลุ่มก้อนแสงนั้น หางส่ายไปมาราวกับพัดเล่มน้อยเก้าด้าม
หลี่ฉางเซิงเดินมาหยุดหน้าแผ่นศิลา สายตาจับจ้องไปยังกลุ่มก้อนแสงที่เต้นระริกนั้น
ฝีเท้าของเขาพลันชะงักงันลงทันใด
กลุ่มก้อนแสงนั้นลอยอยู่เหนือแผ่นศิลาสามฉื่อ หมุนวนอย่างเชื่องช้า