กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 592 ยิงเรือเน่านี่ให้แตกเป็นผุยผง
เครื่องยนต์ของยานหลบหนีพ่นควันดำ ฉายเส้นทางบินคดเคี้ยวไปมาไว้กลางความว่างเปล่า
ตัวยานสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เสียงโลหะบิดเบี้ยวแหลมบาดหูดังก้องไม่ขาดสาย
เครื่องยนต์ฝั่งซ้ายดับลงในทันใด ยานดิ่งวูบลงอย่างรุนแรง จนเกือบพุ่งชนกองซากที่อยู่ข้าง ๆ
ภายในห้องโดยสารที่มืดสลัว ไฟฉุกเฉินสว่างวูบวาบเป็นระยะ
ทางเดินแคบ ๆ แน่นไปด้วยผู้คน ในอากาศปะปนกลิ่นไหม้เกรียมกับกลิ่นเหงื่อ
คนชราในมุมหนึ่งขดตัวแน่น กำปกป้องทารกที่ร่ำไห้อยู่ในอ้อมแขนอย่างสุดชีวิต
ส่วนเด็กโตหน่อยซบหน้าลงในอกมารดา ไม่กล้าแม้แต่จะมองเรือรบกระดูกขาวที่อยู่นอกหน้าต่างยาน
เสียงสะอื้นกับเสียงสวดภาวนาคลอไปทั่วกลุ่มคน
เด็กหญิงตัวน้อยคนหนึ่งกำชายเสื้อของมารดาไว้แน่น