เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 579 ผลึกต้นกำเนิดฟ้าบุพกาล
ความเงียบงันอันเด็ดขาดกลับคืนมาในความมืด
หลี่ฉางเซิงนั่งขัดสมาธิอยู่ในความว่างเปล่า ชุดขาวเปื้อนเศษสสารฟ้าบุพกาลอยู่บ้าง แขนเสื้อข้างหนึ่งขาดไปครึ่งท่อน แต่ตัวเขาไม่ได้รับบาดเจ็บแม้เพียงเส้นผม
รอยแดงจาง ๆ บนหมัดขวากำลังจางหายอย่างรวดเร็ว ผ่านไปไม่กี่ลมหายใจก็หายสนิท ไม่เหลือร่องรอยแม้เพียงเสี้ยว
เขาก้มมองแขนเสื้อครึ่งท่อนที่ขาดเป็นริ้วผ้าของตนเอง แล้วหันไปมองเศษเสี้ยวมิติและเศษกฎเกณฑ์ที่ลอยอยู่รอบด้าน
ปราณฟ้าบุพกาลในพื้นที่แห่งนี้เบาบางลงอย่างเห็นได้ชัด
แรงกดดันเหนียวหนืดที่ติดตามเขาเหมือนเงามาตั้งแต่ย่างเท้าเข้าสู่ความว่างเปล่าอันมืดมิด บัดนี้มลายหายสิ้น
ความรู้สึกอึดอัดทึบตันถูกทำลายลงจนสิ้น มิติรอบกายกลับมาโปร่งใสอีกครั้ง
ผู้ปกครองวันวานดับสูญแล้ว
ความสยองโบราณที่มีอยู่ตั้งแต่แรกกำเนิดฟ้าบุพกาล ถูกเขาลบออกจากจักรวาลนี้จนสิ้นด้วยสองหมัด