กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 571 กำแพงกั้นกฎเกณฑ์โบราณ
ในชั่วพริบตาที่เรือดาวแล่นเข้าสู่ความมืดที่ไม่รู้จัก แหล่งแสงทั้งหมดก็หายไป
ไม่มีดวงดาว ไม่มีเมฆดวงดาว ไม่มีสิ่งอ้างอิงใด ๆ
ความมืดที่ราวกับจับต้องได้ห่อหุ้มเข้ามาจากทุกสารทิศ กลืนเรือดาวทั้งลำ
แหล่งแสงเดียวบนดาดฟ้าเรือคือจุดแสงที่กะพริบแผ่ว ๆ บนแผงระบบ
นั่นคือเครื่องหมายบอกทิศทางของเศษเสี้ยวเวลาชิ้นที่สอง ราวกับโคมไฟโดดเดี่ยวที่โคลงเคลงกลางทะเลลึก
หลี่ฉางเซิงนั่งอยู่ที่หัวเรือ ชุดขาวพลิ้วไหวแผ่ว ๆ กลางความว่างเปล่า
เขาถือถ้วยชา ท่วงท่าสบายราวกับกำลังอยู่ในโรงน้ำชาของเมืองเล็กในโลกมนุษย์
เสี่ยวไป๋ไม่คาบลูกเหล็กเล่นอีกแล้ว
มันหมอบอยู่บนไหล่หลี่ฉางเซิง หางทั้งเก้าแผ่ออกราวพัด