กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 558 ข้างหน้าคือจุดสิ้นสุดของหมื่นโลกา
เรือดาวแล่นออกจากแถบเมฆดวงดาวหลากสีสัน
บทเพลงอำลาได้ไกลห่างออกไปแล้ว
ทำนองเพลงที่หลงเหลืออยู่คล้ายยังคงลอยวนอยู่ในความว่างเปล่า แม้แต่ความเงียบงันรอบเรือดาวก็ยังย้อมไปด้วยความนุ่มนวล
หลี่ฉางเซิงพิงขอบเรือ มือข้างหนึ่งโอบเสี่ยวไป๋ไว้ ส่วนอีกข้างถือไหสุรา
นี่คือสุราศักดิ์สิทธิ์ห้วงลึกไหสุดท้ายที่แอบหยิบมาจากศาสนจักร
เขาตบดินที่ปิดผนึกออก ของเหลวสีม่วงเข้มไหลรินลงในจอก ผิวน้ำที่สั่นไหวเล็กน้อยสะท้อนแสงดาวทั่วฟ้า
เขาจิบเบา ๆ อย่างช้า ๆ
สุราดี
ของเหลวไหลผ่านลำคอราวกับสายธารอัคคีที่อบอุ่น ก่อนจะแตกกระจายในตันเถียนอย่างรุนแรง กระแสอุ่นไหลเวียนไปทั่วแขนขาและกระดูกทั้งร่างในชั่วพริบตา