เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 553 สร้างโลก
จิตตระหนักรู้ของหลี่ฉางเซิงจมดิ่งลงสู่ส่วนลึกของเศษเสี้ยวเวลา
จิตสำนึกจมดิ่งลงอย่างต่อเนื่อง
ทุกสิ่งรอบกายล้วนเลือนหาย ผืนดินรกร้างของดวงดาว ความอบอุ่นของเสี่ยวไป๋บนบ่า เสียงลูกเหล็กกลิ้งบนดาดฟ้าเรือ ล้วนถูกฉีกถอนออกไปจนสิ้น
สิ่งที่เข้ามาแทนคือสายธารยาวโปร่งใสสายหนึ่ง
น้ำในธารไร้สีไร้กลิ่น หากแต่หยดหนึ่ง ๆ หนักอึ้ง ราวกับบรรจุกาลเวลานับไม่ถ้วน
ก้นธารเต็มไปด้วยจุดแสงที่แตกกระจาย ล้วนเป็นเศษความทรงจำโบราณกาลที่ถูกกาลเวลาชะล้าง
จิตสำนึกของหลี่ฉางเซิงเคลื่อนลงตามกระแสน้ำ
ยิ่งลึกลงเท่าใด น้ำในธารก็ยิ่งข้นหนืดเท่านั้น เศษความทรงจำก็ยิ่งเก่าแก่
บางครั้งก็พอจะเห็นภาพเลือนรางที่หลงเหลืออยู่บนเศษเสี้ยวได้แวบหนึ่ง บ้างเป็นกำเนิดของอารยธรรม บ้างเป็นการดับสูญของดวงดาว