กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 551 อำลา
หลี่ฉางเซิงพิงขอบเรือ เทสุราศักดิ์สิทธิ์ห้วงลึกที่หอบมาจากศาสนจักรลงในหม้อทองแดงต้มชา
สุราศักดิ์สิทธิ์กระทบน้ำสระมรรคาสวรรค์ ก่อเสียงแปลก ๆ ละเอียดถี่ถ้วนขึ้นจากก้นหม้อ กฎเกณฑ์สองชนิดที่ต่างกันโดยสิ้นเชิงบดข่มกัน สุดท้ายก็หลอมรวมเข้าด้วยกันอย่างเงียบเชียบ
หลี่ฉางเซิงยกจอกชาขึ้นชิมหนึ่งอึก
คิ้วเขาขมวดน้อย ๆ ก่อนจะคลายออกอย่างช้า ๆ
“พอใช้ได้”
เขาจิบอีกอึก พิงกลับไปที่ขอบเรือพลางหรี่ตาลงครึ่งหนึ่ง
เมฆดวงดาวสีเงินขาวไหลเอื่อยอยู่สองข้างเรือดาว แสงระยิบจากการหักเหของเกล็ดน้ำแข็งกระจายเต็มดาดฟ้าไม้
เรือดาวที่สิ้นจุดหมายยังคงเดินเครื่องต่ำสุด ลอยเคว้งไปตามวิถีของเมฆดวงดาวอย่างไร้ขอบเขต
ที่นี่เงียบสงัดอย่างแท้จริง