เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 539 เจตจำนงกระบี่ของเย่ชิว
เมฆดวงดาวสีเงินขาวไหลผ่านนอกหน้าต่างยานอย่างเงียบงัน ผลึกน้ำแข็งละเอียดหักเหแสงดาวเป็นประกายจาง ๆ
หลี่ฉางเซิงนั่งขัดสมาธิบนดาดฟ้าเรือ เบื้องหน้ามีชุดน้ำชาชุดหนึ่งวางอยู่
จะเรียกว่าชุดน้ำชาก็ได้ แต่จริง ๆ แล้วเป็นเพียงถ้วยดินเผาหยาบ ๆ สองสามใบกับหม้อทองแดงปากบิ่นที่เขาหยิบติดมือมาจากโลกเมฆาคราม
น้ำในหม้อกลับเป็นน้ำสระมรรคาสวรรค์ ซึ่งแม้ในโลกเซียนก็เป็นสมบัติชั้นยอดที่สำนักนิกายใหญ่ ๆ บูชาไว้ เขากลับเอามาชงชา ไม่ต่างอะไรกับตาเฒ่าหน้าปากหมู่บ้านที่ใช้น้ำบ่อชงเศษใบชา
เมื่อน้ำเดือด ไอน้ำที่พวยพุ่งจากปากหม้อแฝงกลิ่นอายมรรคไว้ราง ๆ หมุนวนอยู่บนดาดฟ้าครู่หนึ่งแล้วจึงสลายไป
เสี่ยวไป๋ขดตัวอยู่ในอ้อมอกของเขา ขนสีขาวราวหิมะแนบอยู่กับแขนเขา หางทั้งเก้าทิ้งตัวลงสองข้างตามธรรมชาติ กระเพื่อมขึ้นลงเบา ๆ ตามลมหายใจ