เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 508 พ่อค้าพเนจรชุดขาว
หลี่ฉางเซิงอุ้มไหสุราพลางแบกเสี่ยวไป๋ไว้บนบ่า เดินเข้าเขตจอดเรือไปอย่างไม่เร่งไม่ช้า
ที่นี่มีขนาดใหญ่โตกว่าที่เขาคิดไว้มาก
ท่าจอดเรือหลายร้อยแห่งเรียงรายเป็นระเบียบ ยานพาหนะระหว่างดวงดาวสารพัดรูปแบบจอดอยู่ภายใน
เรือเร็วพลังวิญญาณรูปทรงเพรียวลมเปล่งประกายแสงสีน้ำเงิน ส่วนเรือรบจักรกลเกราะหนาตั้งตระหง่านราวกับสัตว์ยักษ์เหล็กกล้า
ไกลออกไปกว่านั้น ยังมีปลาวาฬดาวที่มีชีวิตตัวหนึ่งค่อย ๆ เคลื่อนไหวเชื่องช้า
ใต้เปลือกนอกกึ่งโปร่งใสของปลาวาฬดาวมีโลหิตเรืองแสงไหลเวียน ตามจังหวะการเต้นของหัวใจ “เรือ” ทั้งลำจึงขยับขึ้นลงเป็นจังหวะ
หลี่ฉางเซิงมองดูอย่างเพลิดเพลิน
เขามองโน่นมองนี่บ้าง หยุดพิจารณาอยู่เป็นระยะ มุมปากมีรอยยิ้มสบาย ๆ
เสี่ยวไป๋หมอบอยู่บนบ่าเขา หัวเล็ก ๆ ส่ายไปมาซ้ายขวาตาม ปลายจมูกเล็ก ๆ สูดดมไม่หยุด