เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 487 กระบี่กระดูกสัตว์รกร้าง
ลึกเข้าไปในป่าอสูรรกร้าง กลิ่นคาวเลือดปนกลิ่นไหม้เกรียมของหินหลอมเหลวตลบอบอวลไม่จางหาย
เย่ชิวประคองกระบี่หนักที่เต็มไปด้วยรอยร้าวด้วยสองมือ ยื่นไปข้างหน้าอย่างนอบน้อม
กระบี่เล่มนี้อยู่เคียงข้างเขาตั้งแต่เข่นฆ่าจากโลกเบื้องล่างขึ้นมาจนถึงโลกเซียน ผ่านการต่อสู้ที่เกินขีดจำกัดของวัสดุนับครั้งไม่ถ้วน และเพิ่งจะรับแรงกระแทกจากกรามล่างของสัตว์รกร้างระดับราชันเซียนเข้าอย่างเต็มที่ จนถึงที่สุดก็มาถึงขอบแห่งการแตกสลาย
หลี่ฉางเซิงยืนอยู่กลางแอ่งเลือดที่เต็มพื้น บุรุษชุดขาวสะอาดหมดจดไร้ฝุ่นผง
มือซ้ายของเขาประคองท่อนกระดูกสันหลังที่เพิ่งถูกดึงออกมาจากร่างของสัตว์รกร้างอย่างรุนแรง
กระดูกสันหลังยาวหลายจั้งทั้งท่อนเป็นสีทองเข้ม อักขระมรรคที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติบนผิวกายไหลเวียนราวกับสิ่งมีชีวิต เผยแรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัวออกมา