กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 483 คำสาปจักรพรรดิเซียน
นอกประตูสำนักของดินแดนศักดิ์สิทธิ์สวรรค์เร้นลับ เสียงพิณนั้นแผ่วไหลไปในอากาศเย็นยะเยือก
หลี่ฉางเซิงหยุดฝีเท้า
ในเสียงพิณไม่มีความสั่นสะเทือนของพลังวิญญาณ ทว่ากลับแฝงไว้ด้วยความโดดเดี่ยวอ้างว้าง ทะลุตรงถึงส่วนลึกของดวงจิตวิญญาณ
“อาจารย์ เสียงพิณนี้…”
เย่ชิวกำกระบี่หนักไร้คมที่อยู่ด้านหลังแน่น เจตจำนงกระบี่สรรพชีวิตในร่างเปล่งเสียงครางต่ำออกมาตามสัญชาตญาณ
เขาสัมผัสได้ว่าในเสียงพิณนี้ซ่อนความโศกเศร้าอ้างว้างที่ถูกกดทับไว้บางอย่าง
จิ้งจอกขาวน้อยชูหูขึ้น หางหยุดแกว่ง มองไปรอบ ๆ
“น่าสนใจดี”
หลี่ฉางเซิงสอดมือทั้งสองไว้ในแขนเสื้อ