เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 477 เมืองเซียนหิมะวายุ
เมืองเซียนชายแดนตั้งตระหง่าน ค่ายกลโบราณบนกำแพงเมืองที่ต้านลมฝนหิมะคงเหลือเพียงการทำงานขั้นพื้นฐานที่สุด
หิมะหนักปกคลุมเมือง
บนถนนกว้างยังคงเสียงผู้คนอึกทึกคึกคัก
ชาวเซียนระดับล่างในเมืองต่างฝ่าหิมะวิ่งวุ่นวาย
พวกเขาส่วนใหญ่มีตบะเพียงระดับหลอมปราณหรือสร้างฐาน ในดินแดนหนาวจัดเช่นนี้ย่อมต้านทานลมฝนหิมะไม่ได้เลย
สองข้างถนนพบเห็นผู้บำเพ็ญอิสระระดับล่างในเสื้อผ้าบางเฉียบ ถูมือเป่าลมร้อนอยู่ทั่วไป
พวกเขาเพื่อค่าตอบแทนผลึกเซียนระดับต่ำเพียงไม่กี่ก้อน แบกของหนักตะลุยไปในหิมะที่สะสมทีละก้าวลึกทีละก้าวตื้น
แม้ใบหน้าจะหนาวจนคล้ำม่วง พอเจอศิษย์สำนักนิกายที่แต่งกายหรูหรา พวกเขาก็ยังหยุดฝีเท้าโค้งคำนับก้มหน้าก้มตา
หลี่ฉางเซิงยืนอยู่หัวถนน บนชุดขาวของเขาไม่นานก็มีหิมะบางเบาเกาะอยู่