เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 475 โถงเซียนสำริด
“เสี่ยวไป๋ เจ้าจมูกตะกละนี่ได้กลิ่นของดีอะไรอีกแล้วหรือ”
หลี่ฉางเซิงมองตามสายตาของจิ้งจอกขาวน้อยบนบ่าไป เบื้องหน้าไม่ไกลนักคือหุบเขาร้างที่ถูกหมอกหนาปกคลุมจนทั้งปีไม่เคยเห็นแสงตะวัน
จิ้งจอกขาวน้อยตื่นเต้นจนส่งเสียงหงิง ๆ หางทั้งเก้าที่เต็มไปด้วยขนปุยส่ายเป็นกังหันลม ดวงตาจิ้งจอกเต็มไปด้วยความกระหายในสมบัติฟ้าดิน
มันแลบลิ้นเล็ก ๆ เลียแก้มหลี่ฉางเซิง จากนั้นกระโจนลงจากบ่า วิ่งกวดด้วยขาสั้นทั้งสี่มุ่งตรงไปยังหุบเขาหมอก
“เจ้าตัวเล็กนี่ เห็นของล้ำค่าทีไรก็สนิทใจยิ่งกว่าเห็นข้าเสียอีก”
หลี่ฉางเซิงหัวเราะอย่างขบขัน พลางเอามือจัดน้ำเต้าใส่เหล้าที่เอวให้ตรง แล้วค่อย ๆ ตามไปอย่างเนิบ ๆ
เย่ชิวไม่กล้าประมาทแม้แต่น้อย
เขาเพิ่งรู้แจ้งเจตจำนงกระบี่สังสารวัฏได้เพียงเสี้ยวหนึ่ง ยามนี้หัวใจกระบี่จึงอยู่ในสภาวะแหลมคมไวต่อสัมผัส