กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 466 หน้าที่ของเจ้าสำนัก
ลมราตรีพัดผ่านลานกว้างของสำนักกระบี่ห้วงดาว
เย่ชิวยืนอยู่หน้าโถงใหญ่ผู้เดียว
เขาอาศัยแสงสลัวมองไปยังเงาร่างในลานฝึกกระบี่ที่ไม่รู้จักเหน็ดเหนื่อยเหล่านั้น
“ฟึ่บ! ฟึ่บ! ฟึ่บ!”
เสียงกระบี่เหล็กผ่าอากาศดังขึ้นสลับกันไปมา
ผู้บำเพ็ญกระบี่ชั้นล่างหลายร้อยคนนี้มีผ้าขี้ริ้วชุ่มเลือดพันอยู่ตามร่างกาย
บางคนยืนยังไม่มั่นคง แต่ก็ยังกัดฟันกวาดกระบี่อย่างไม่ยอมปล่อย
เห็นภาพนี้ เย่ชิวรู้สึกหนักอึ้งอยู่ในใจบ้าง
แต่ก่อนตามอาจารย์ท่องโลกีย์ ฟ้าถล่มก็ยังมีอาจารย์ค้ำไว้