กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 438 อาหารนี้มีพิษ
มือของหลี่ฉางเซิงวางทาบลงบนบ่าของเย่ชิว ดูราวกับไร้เรี่ยวแรงแผ่วเบายิ่งนัก
ทว่ากลับกดปราณกระบี่อันคุ้มคลั่งสายนั้นในร่างของเย่ชิวให้สงบลงไปได้
“อาจารย์……”
เย่ชิวหันหน้ากลับมา ดวงตาทั้งคู่เต็มไปด้วยเส้นเลือดฝอยสีแดงก่ำน่าสะพรึงกลัว ในลำคอส่งเสียงหอบหายใจหนักหน่วงราวกับสัตว์ป่า
เขาขบฟันกรามแน่น เลือดสดที่ซึมออกมาแต่งแต้มมุมปากจนแดงฉานไปหมด น้ำเสียงแหบพร่าคล้ายอมเม็ดทรายเปื้อนเลือดเอาไว้
หลี่ฉางเซิงมิได้มองเขา เพียงพับผ้าเช็ดปากผืนนั้นอย่างประณีตเรียบร้อยไม่เร่งไม่ช้า แล้วเก็บกลับเข้าไปในอกเสื้อตามเดิม
กิริยาท่าทางของเขาแผ่วเบา เชื่องช้ายิ่งนัก บนใบหน้ายังคงประดับรอยยิ้มอันอ่อนโยนเหมือนเช่นเคย