กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 434 ข้าอยากตั้งธรรมเนียม
ลมราตรีหวีดหวิวพัดผ่านแดนรกร้างอันเวิ้งว้าง ชายเสื้อของเย่ชิวสะบัดพลิ้วตามแรงลมจนส่งเสียงพึ่บพั่บ
เขายืนนิ่งอยู่ท่ามกลางสายลมหนาวเหน็บเนิ่นนาน ปล่อยให้ไอเย็นปะทะใบหน้าโดยไม่ไหวติงแม้แต่น้อย
ทว่าภายใต้รูปลักษณ์ภายนอกอันสงบนิ่ง กระดูกกระบี่ภายในกายของเขากำลังเกิดการเปลี่ยนแปลงอันน่าตื่นตะลึง
เสียงกระบี่กู่ก้องทุ้มต่ำดังสะท้อนออกมาจากส่วนลึกในกาย มิได้แหลมคม ทว่ากลับแฝงไว้ด้วยความหนักแน่นและกลิ่นอายแห่งกาลเวลาราวกับผืนแผ่นดิน
ประกายแสงสีเสวียนหวงบนกระดูกกระบี่ค่อย ๆ สว่างขึ้น สอดประสานคล้องจองกับดวงดาวเต็มฟ้าเหนือศีรษะอยู่ราง ๆ
ทุกคราที่สั่นไหว จะมีแสงดาวสายหนึ่งทอดตัวลงมาจากม่านราตรี หลอมรวมเข้าสู่เจตจำนงกระบี่สรรพชีวิตของเขา