เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 426 ลูกผู้ดีชั่วเก็บค่าเช่า
เศษไม้ที่กระเด็นเต็มฟ้าปะปนกับฝุ่นดินเหลืองที่ทำให้สำลัก ชั่วพริบตาก็ถมทะลักเต็มโรงเตี๊ยมเก่าทรุดโทรมทั้งหลัง
ชาวเซียนชั้นล่างหลายคนที่กำลังก้มหน้ากินเหล้าแก้กลุ้มกลัวจนดวงจิตปลิวหายดวงกายแตกซ่าน พากันคลานตะเกียกตะกายมุดใต้โต๊ะ ถ้วยกระเบื้องหยาบในมือหลุดตกลงพื้นแตกเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
เถ้าแก่เนี้ยหลังเคาน์เตอร์สำลักฝุ่นจนไอหนัก กำลังจะแหกปากด่าหยาบ
“แค่ก ๆ … ใครกัน!”
แต่พอเห็นเงาร่างที่ก้าวเข้ามาจากนอกประตูชัด ๆ ใบหน้าที่ทาแป้งหนาจนเต็มนั้นก็ซีดจนเลือดหายไปในชั่วพริบตา คำหยาบที่จวนปากถูกติดอยู่ที่ลำคอ สองขาอ่อนจนทรุดลงนอนแผ่หลังเคาน์เตอร์
ฝุ่นเหลืองค่อย ๆ จางลง ผู้บำเพ็ญหนุ่มหลายคนในชุดนักพรตสีครามมีสีหน้าหยิ่งยะโสห้อมล้อมชายคนหนึ่งกรีดกรายก้าวข้ามธรณีประตูเข้ามา
ชายหนุ่มผู้นำสวมเสื้อคลุมยาวทอทองฉูดฉาด ตรงเอวประดับหยกเซียนเนื้อดีเลิศ