เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 419 สภาพน่าเวทนาของค่ายทาสเซียน
เสียงแส้ฟาดสะบัดดังกึกก้องตรงริมขอบทุ่งรกร้างอันเงียบสงัด ตามติดมาด้วยเสียงกรีดร้องโหยหวนที่พยายามสะกดกลั้นเอาไว้
ในเสียงนั้นเจือปนไปด้วยความเจ็บปวดจากกระดูกและเนื้อหนังที่ถูกฉีกกระชาก อีกทั้งยังแฝงความสิ้นหวังอันด้านชาเอาไว้อีกสายหนึ่ง
เย่ชิวกำหมัดแน่น ด้ามกระบี่ของกระบี่หนักไร้คมถูกเขาบีบจนส่งเสียงดังเอี๊ยดอ๊าด
กระดูกกระบี่ภายในกายของเขาสั่นสะท้านอย่างรุนแรงในชั่วพริบตานี้ ส่งเสียงคร่ำครวญแผ่วต่ำออกมาเป็นระลอก
สีหน้าของหลี่ฉางเซิงยังคงราบเรียบ ส่วนเสี่ยวไป๋บนไหล่กลับย่นจมูก หดตัวเข้าไปในคอเสื้อของหลี่ฉางเซิงเล็กน้อยด้วยความรังเกียจ
ในกลิ่นคาวเลือดที่ลอยมาตามอากาศ ยังเจือปนไปด้วยกลิ่นอายต้นกำเนิดที่ถูกบังคับพรากออกไปอย่างทารุณ
“อาจารย์…”
เย่ชิวเอ่ยเรียกเสียงแผ่วต่ำ