กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 405 คนเดียวเฝ้าด่าน
เย่ชิวกำกระบี่หนักไร้คมไว้ คอแห้งผาก
เขาไม่ใช่ว่าไม่เคยเห็นอาจารย์ยิ้ม
อาจารย์ยิ้มตอนได้กินของอร่อย ยิ้มตอนเห็นเสี่ยวไป๋ทำเรื่องโง่ ๆ ยิ้มตอนดื่มสุราได้สบาย ๆ
แต่ครั้งนี้ไม่เหมือนเดิม
บนฟ้านั่นคือทหารและแม่ทัพสวรรค์หนึ่งแสน
แต่ละตนสวมเกราะทอง มีแสงเซียนพันรอบกาย ยืนอยู่กลางอากาศเบื้องสูง ราวกับเปลี่ยนทั้งผืนฟ้าให้กลายเป็นกรงทอง
บ้านเรือนในเมืองน้ำแข็งพังถล่มลงหลังแล้วหลังเล่า
ผู้บำเพ็ญที่คุกเข่าอยู่บนถนน ไม่กล้าแม้แต่จะเงยหน้า
มนุษย์ปุถุชนยิ่งน่าสังเวช หลายคนสลบไปนานแล้ว ที่เหลือก็ถูกกดจนหมอบติดพื้น อกขึ้นลงอย่างทุลักทุเล แม้แต่เสียงร้องไห้ก็ยังเปล่งออกมาไม่ได้