เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 397 โบราณสถานแห่งเวลา
ในชั่วพริบตาที่หลี่ฉางเซิงเงยหน้าขึ้นมอง กลิ่นอายสายที่ส่งเสียงเตือนพลันสั่นสะท้านอย่างรุนแรง
เขาสัมผัสได้ถึงสิ่งหนึ่งที่ทำให้รู้สึกหนาวเหน็บจนถึงขั้วหัวใจโดยสัญชาตญาณ
ราวกับมนุษย์ปุถุชนเผชิญหน้ากับอำนาจสวรรค์ ดั่งมดปลวกแหงนมองดวงดาว
ชัดเจนว่าไม่มีคลื่นปราณวิญญาณแม้แต่น้อย ทว่าดวงจิตวิญญาณของเขากลับส่งสัญญาณเตือนอย่างบ้าคลั่ง ขอเพียงพูดเพิ่มอีกแค่คำเดียว เขาต้องตายอย่างแน่นอน
เสียงตักเตือนนั้นเงียบหายไปในทันใด
ตามติดมาด้วยกลิ่นอายสายนั้นที่ล่าถอยอย่างบ้าคลั่ง แทบอยากจะหดร่างตนเองให้เหลือเพียงเม็ดฝุ่น
กลิ่นอายอีกหลายสายแถวปากทางเข้าโบราณสถาน ก็รับรู้ถึงความเปลี่ยนแปลงได้ในทันทีเช่นกัน
ปีศาจเฒ่าเร้นตนเหล่านั้นต่างมีตบะไม่ต่ำต้อย ด้อยที่สุดก็ยังเป็นระดับแปรเทวะจุดสูงสุด
ทว่าในยามนี้ พวกเขากลับเงียบกริบกันหมดทุกคน