กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 383 เศษซากผู้หลงเหลือจากโลกเบื้องบน
พอคำว่า “สังเวยโลหิต” หลุดออกมา ตรอกซอยก็เงียบลงครู่หนึ่ง
สีหน้าของเย่ชิวพลันหนักอึ้ง กระบี่ไผ่ที่สะพายไว้ด้านหลังส่งเสียงครางต่ำออกมา นั่นคือปฏิกิริยาโดยสัญชาตญาณของกระดูกกระบี่ระดับสูงสุดเมื่อสัมผัสได้ถึงเจตนาร้าย
เฉินเฟิงที่อยู่ข้าง ๆ เมื่อได้ยินสองคำนั้น ใบหน้าก็ซีดขาวในทันที
เขาเองก็มีอาการบาดเจ็บภายในอยู่แล้ว บนใบหน้าแทบไม่มีเลือดฝาด ยามนี้ยิ่งซีดขาวจนน่าตกใจ เขาก้มมองตัวเอง มือทั้งสองกำชายเสื้อที่ขาดรุ่งริ่งไว้แน่น
“เช่นนั้น…” เฉินเฟิงเอ่ยขึ้น เสียงสั่นเครือ ฟันบนล่างกระทบกัน “ที่พวกมันไล่ล่าข้า ก็เพราะกระดูกกระบี่ของข้าหรือ?”