เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 374 สัตว์ยักษ์ห้วงดาว
กลุ่มอุกกาบาตที่ใหญ่ราวกับหัวเมืองนั้น ในที่สุดก็ทนการสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงเอาไว้ไม่ไหว พร้อมเสียงครืนกึกก้อง เศษหินนับไม่ถ้วนก็ระเบิดกระจายออกทุกสารทิศ
สิ่งมีชีวิตน่าสะพรึงที่ใหญ่จนบังทัศนวิสัยทั้งหมดของเย่ชิว ค่อย ๆ ปรากฏร่างออกมาจากหลังซากอุกกาบาต
ทั้งร่างดำสนิท ราวกับสามารถกลืนแสงจาง ๆ รอบกายเข้าไปได้หมด ผิวกายปกคลุมด้วยเกล็ดหนาหนัก แต่ละแผ่นใหญ่ราวกับห้องหนึ่งห้อง บนเกล็ดมีลายดาวเกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ เรืองแสงสีน้ำเงินลึกตามลมหายใจของมัน
แขนขาทั้งสี่ของมันหนาหนัก ราวกับเสายักษ์ที่เกิดจากขุนเขาถล่มทับถมกัน ผิวเต็มไปด้วยหนามกระดูกแหลมคม ส่วนหัวนั้นใหญ่จนน่าตกใจ ปากมหึมาค่อย ๆ อ้าเปิด เขี้ยวในปากสลับกันราวกับมีด แต่ละซี่ใหญ่กว่าตัวเย่ชิวทั้งตัวเสียอีก
สัตว์ยักษ์ตื่นขึ้นอย่างสมบูรณ์