เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 367 คืนความบริสุทธิ์แก่โลก
ยอดสุวรรณหมื่นปีของวัดต้าเหลยอิน กลายเป็นซากปรักหักพังไปแล้ว
แสงอาทิตย์สาดลงมาโดยไร้สิ่งกีดขวาง ตกลงบนผืนดินที่เคยถูกค่ายกลและธูปบูชาครอบงำอยู่ ในอากาศยังมีกลิ่นฝุ่นจาง ๆ ลอยอยู่ หลี่ฉางเซิงจับต้นคอด้านหลังของเจ้าอาวาสเหมือนหิ้วสุนัขตายตัวหนึ่ง ค่อย ๆ เดินไปยังริมซากปรักหักพัง
ที่ทางนั้นมีมนุษย์ปุถุชนหลายพันคนที่เพิ่งถูกช่วยออกมาจากตำหนักใต้ดินกำลังนั่งอยู่
พวกเขาเบียดเสียดกันอยู่ข้างซากปรักหักพัง บางคนประคองร่างที่สั่นสะท้านของกันและกัน บางคนจิบน้ำใสที่เย่ชิวหามาได้ทีละเล็กทีละน้อย ผู้คนมากกว่ากอดเข่าตัวเอง ตัวงอกระจุกเป็นก้อน สั่นไม่หยุด พวกเขาถูกขังอยู่ในตำหนักใต้ดินที่มิเคยเห็นแสงตะวัน อย่างน้อยก็หลายเดือน อย่างมากก็หลายปี ทุกวันถูกสูบเลือดราวกับสัตว์เลี้ยง รอวันหนึ่งกลายเป็นซากกระดูกใต้พระพุทธรูป