กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 365 ตัดขาดยอดสุวรรณ
“ตูม—”
ร่างทองอรหันต์สูงร้อยจั้งก่อรูปจนสมบูรณ์ แรงกดดันแห่งนิกายพุทธโบราณกาลกดลงมาอย่างหนักอึ้ง ปกคลุมวัดต้าเหลยอินทั้งแห่ง
มนุษย์ปุถุชนและผู้บำเพ็ญชั้นต่ำที่เดิมคุกเข่าอยู่กับพื้น ยิ่งถูกกดแนบติดพื้นจนหมดสภาพ แม้แต่หายใจก็ยังหายใจไม่ออก บางคนเลือดไหลออกจากปากและจมูก บางคนกระดูกส่งเสียงลั่นกร๊อบ ๆ ในดวงตาเหลือเพียงความหวาดกลัว
“พระศากยมุนี…พระศากยมุนีพิโรธแล้ว…”
ฝ่ามือทั้งสองของร่างทองค่อย ๆ ประสานเข้าหากัน ราวกับกำแพงทองยักษ์สองด้าน กดลงมาจากซ้ายและขวาใส่หลี่ฉางเซิง
หลี่ฉางเซิงในอาภรณ์ขาวยืนอยู่กับที่ เงยหน้ามองสิ่งมหึมาตรนั้น ไม่ได้ขยับ
เย่ชิวที่ยืนอยู่ข้างเขา ดวงตาพลันเย็นชาลง
“ฉัวะ—”