เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 353 เศษเสี้ยวดวงจิตโบราณกาล
เย่ชิวเสียงแหบ คำพูดยังไม่ทันขาด กระดูกกระบี่ระดับสูงสุดที่แผ่นหลังของเขาก็สว่างขึ้นก่อนหนึ่งก้าว
ในสีทองเจือสีเทา ในสีเทาแฝงความเย็นยะเยือก พร้อมความรู้สึกหนักอึ้งกดดัน กลิ่นอายนี้เพิ่งปรากฏ กระแสปราณวิญญาณที่ปั่นป่วนอยู่รอบกายก็ชะงักไปชั่วขณะหนึ่ง
เสี่ยวไป๋ขนพองก่อนเพื่อน
แต่เดิมมันกำลังกลิ้งเกลือกอยู่บนพื้น ยามนี้กลับพุ่งวูบกลับมาข้างเย่ชิว หางพองฟู ในลำคอกดเสียงครางต่ำออกมา
หลี่ฉางเซิงวางถ้วยชาลง ลุกขึ้นเดินไปเบื้องหน้าเย่ชิว
สายตาตกลงที่อกของเย่ชิว ราวกับมองทะลุเลือดเนื้อไปเห็นกระดูกข้างใน
เพียงสายตามองนี้ ความเปลี่ยนแปลงประหลาดในร่างของเย่ชิวก็กดไม่อยู่ไปโดยสิ้นเชิง
หวึ่ง—
เสียงกระบี่กู่ก้องแผ่วเบายิ่งเส้นหนึ่ง ดังขึ้นจากส่วนลึกของกระดูกเขา