เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 337 โรงเตี๊ยมแพงที่สุด
ถนนในนครเทพกว้างใหญ่จนน่าตกใจ รถศึกที่สัตว์เถื่อนแปดแดนลากมาสิบคันแล่นเคียงกันก็ยังไม่รู้สึกอึดอัด
ใต้เท้าปูด้วยหินวิญญาณระดับต่ำที่เจียระไนเรียบร้อยทีละก้อน ผิวเป็นประกายนุ่มนวล มาถึงที่นี่แล้ว หินวิญญาณยังนับเป็นเงินไม่ได้ด้วยซ้ำ คู่ควรเพียงเอามาปูถนน ปราณวิญญาณในอากาศเข้มข้นจนเหนียวหนืด ลอยพลิ้วตามสายลมเบา ๆ เพียงสูดเข้าครั้งเดียว ก็ให้ความรู้สึกราวกับเส้นลมปราณทั่วร่างร้อนผ่าวและโล่งสบาย
สองข้างถนนมีร้านค้าเรียงราย ชายคายกโค้งและคานประสานล้วนทำจากไม้วิญญาณพันปี ผิวยังมีอักขระค่ายกลไหลเวียนอยู่ ผู้บำเพ็ญที่สัญจรไปมาล้วนแต่งกายหรูหรา อาภรณ์เวทมีแสงสมบัติปรากฏราง ๆ มีคนซื้อหญ้าวิญญาณประดับต้นหนึ่งตามอัธยาศัยที่ข้างถนน หินวิญญาณระดับกลางที่โยนออกไป ก็พอให้พวกผู้ลี้ภัยนอกเมืองเก็บหอมรอมริบได้ทั้งชาติ หรือแม้แต่หลายชาติ
ที่นี่ราวกับเป็นสถานที่ที่ถูกก่อร่างขึ้นมาด้วยปราณวิญญาณและทรัพยากรอย่างฝืน ๆ
ทว่าบนถนนที่คึกคักเช่นนี้ กลับไม่มีผู้ใดสังเกตว่าในฝูงชนมีหน้าใหม่เพิ่มขึ้นมาสามคน