เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 312 ลบล้างจากระยะไกล
จงโจว ดินแดนบรรพชนตระกูลหวังแห่งตระกูลอายุวัฒนะ
ผืนแผ่นดินแตกออกไม่ขาดสาย ห้วงลึกกลืนกินหมู่โถงตำหนักหยกขาว สวนสมุนไพรหมื่นปี และลูกหลานตระกูลหวังนับไม่ถ้วน
เจ้าตระกูลหวังผมเผ้ายุ่งเหยิงคุกเข่าอยู่ริมขอบห้วงลึก สัมผัสถึงจิตตระหนักรู้ที่ปกคลุมดินแดนบรรพชนทั้งผืน ขาทั้งสองอ่อนแรง ในสายตาจิตตระหนักรู้นี้ ตบะที่เขาเคยภาคภูมิใจนั้นไม่คู่ควรแม้แต่จะเอ่ยถึง
“ไม่… ตระกูลหวังของข้าสืบทอดมาหมื่นปี จะต้องไม่อัปยศในมือข้าเป็นอันขาด!”
ในขณะที่เขาใกล้จะแตกสลาย
พร้อมกับเสียงอึกทึกครั้งหนึ่ง ดินแดนหวงห้ามของบรรพชนก็ปะทุแสงโลหิตพุ่งสู่ฟ้า ตามมาด้วยแรงกดดันอันมหาศาลพวยซัดออกมา
ความว่างเปล่าโดยรอบร้อยลี้แข็งค้างในชั่วพริบตา แม้แต่ห้วงลึกที่ถล่มอยู่ก็หยุดชะงักไปชั่วครู่