กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 289 เหล้าราดกระบี่ไผ่ม่วง
พอกระบี่ไผ่ม่วงออกมา ลมทะเลก็เงียบลงก่อน
ข้างกองไฟยังมีกลิ่นปลาย่างหลงเหลืออยู่ แต่บนทะเลน้ำแข็งกลับราวกับจู่ ๆ มีใครเอามือกดลำคอของฟ้าดินไว้
หลี่ฉางเซิงถือสุราด้วยมือซ้าย มือขวากำกระบี่ ค่อย ๆ ชักตัวกระบี่ออกจากฝัก กระบี่ไผ่ในมือเขา กลับเนียนนุ่มราวกับท่อนไผ่แก่ที่เพิ่งตัดมาจากสายฝน เขียวอ่อนปนม่วง สะท้อนแสงอัคคี มีกลิ่นอายสดใหม่ของใบไผ่ผลิจริง ๆ
เย่ชิวเห็นแล้วลมหายใจสะดุด ไม่รู้ว่าอาจารย์จะเอาตัวกระบี่ของเขาทำอะไร
เสี่ยวไป๋กำลังกอดปลาครึ่งตัวแทะอยู่ หูสะบัด แล้วเงยหน้าขึ้นทันที ไม่มีเวลารีบเลียปลาด้วยซ้ำ
“เอาะ?”
หลี่ฉางเซิงก้มมองมันแวบหนึ่ง ยิ้มว่า “ครั้งนี้ไม่ให้เจ้ากิน นี่ให้กระบี่ดื่ม”
มุมปากเย่ชิวกระตุก