เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 279 มรดกมังกรแท้
ในชั่วพริบตาที่เกล็ดย้อนกับภาพกระบี่โบราณร่วงลงมา ดวงตาทะเลทั้งแห่งก็เงียบสงัด
แสงอัสนีเก้าสีที่เพิ่งสลายไปยังหมุนเวียนไปรอบ ๆ อย่างเชื่องช้า ราวกับวงเถ้าถ่านที่ยังไม่ดับ แต่พอของสองสิ่งนั้นปรากฏขึ้น เสียงฟ้าร้อง เสียงคลื่นทะเล และเสียงน้ำไหลจากส่วนลึกของตำหนักมังกร ล้วนราวกับถูกกดให้เงียบลง
เย่ชิวเงยหน้าขึ้น ลมหายใจกระตุกแน่น
เกล็ดย้อนนั้นมีขนาดเพียงฝ่ามือ ทั้งองค์เป็นสีทองทมิฬ แต่ขอบกลับคมจนน่ากลัว บนผิวเกล็ดมีอักขระมังกรที่เกิดขึ้นเองตามธรรมชาติ ในลายนั้นซ่อนรอยกระบี่ไว้ราง ๆ มันลอยอยู่เหนือศีรษะเย่ชิวสามฉื่อ สะเทือนเบา ๆ เพียงครั้งเดียว ปราณมังกรในดวงตาทะเลก็ปั่นป่วนตามไป
อีกด้านหนึ่ง ภาพกระบี่โบราณม้วนนั้นค่อย ๆ คลี่ออก
สวบ—
ไม่มีผู้ใดไปแตะต้องมัน มันแผ่คลี่ออกกลางเวหาด้วยตัวเอง
บนภาพไม่มีขุนเขาสายน้ำ ไม่มีผู้คน มีเพียงรอยกระบี่โบราณเรียงสลับตัดกันไปมา ข้างรอยกระบี่ทุกสายมีเงามังกรจาง ๆ พันอยู่ ราวกับมังกรแท้เคยแปลงร่างเป็นกระบี่ ทิ้งรอยประทับหมื่นยุคไม่ดับสูญไว้บนนั้น