เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 275 ดื่มสุราลำพังบนบัลลังก์มังกร
บนโต๊ะหยก ไหสุราลูกนั้นทั้งใบราวกับหยกเก่า แต่ที่ปากไหากลับมีไอสุราสีทองทมิฬพวยพุ่งขึ้นมาเองทีละเส้น ๆ
พอไอสุราลอยออกมา โถงใหญ่ทั้งหลังก็ราวกับมีชีวิตขึ้นมา
เสามังกรขดยักษ์ทั้งสิบสองต้นผลัดกันสว่างขึ้นด้วยอักขระมังกรอันเร้นลับ แสงทะเลที่หมุนวนอยู่บนเพดานโค้งกดต่ำลงทีละชั้น ๆ ราวกับมีคลื่นใหญ่ซัดเข้ามาจากทุกสารทิศ กลิ่นสุรานั้นก็ไม่จัดจ้าน ไม่มีความดุเดือดของสุราวิญญาณธรรมดาที่ดื่มอึกเดียวก็มึนหัว แต่กลับเก่าแก่นัก ราวกับลมฝนแห่งขุนเขาทะเลจมอยู่ในไหใบเดียว แค่เปิดออกเบา ๆ ก็เทกาลเวลาแสนปีออกมาหมด
เย่ชิวยืนอยู่ข้างศิลาจารึกมังกรแท้ แค่ได้กลิ่นอึกหนึ่ง โลหิตปราณในทรวงอกก็สะท้านขึ้นมาอย่างรุนแรง
เขาถอยหลังครึ่งก้าวอย่างไม่รู้ตัว ลูกกระเดือกกลิ้งขึ้นลง
“นี่…สุรานี่?”
เสี่ยวไป๋หมอบอยู่บนไหล่หลี่ฉางเซิง ปลายจมูกสูดฟุด ๆ อุ้งเท้าที่กอดลูกแก้วบำรุงดวงจิตไว้ก็หยุดชะงัก
“อู๋?”
มันมองไหสุราแวบหนึ่ง แล้วก็มองหลี่ฉางเซิง ไม่ยอมพุ่งเข้าใส่เป็นคนแรกเสียอย่างนั้น