กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 247 หนึ่งเหยือกขอบคุณบทเพลง
นางเป็นคนตาบอด มองไม่เห็นเศษเนื้อที่เกลื่อนกลาดเต็มพื้น และมองไม่เห็นหลี่ฉางเซิงที่ยืนตระหง่านดั่งเทพมารพิฆาตโลกาผู้นั้น แต่นางได้กลิ่นปราณโลหิตฉุนจมูกในอากาศ ฝีเท้านางแผ่วเบายิ่ง ร่างกายยังคงสั่นเทาเล็กน้อย ทว่าทุกย่างก้าวกลับมั่นคงเป็นที่สุด
เหล่าผู้บำเพ็ญจากร้อยสำนักที่หมอบอยู่บนพื้นโดยรอบ เมื่อเหลือบไปเห็นภาพนี้เข้า ก็ตกใจจนลูกตาแทบจะถลนออกมา
“สตรีผู้นี้เสียสติไปแล้วหรือ?!”