กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 220 คลังสมบัติมาเอง
พวกนักดื่มสุราที่เมื่อครู่ยังฝืนใจหยิบตะเกียบขึ้นมาใหม่ ต่างหยุดชะงักพร้อมกัน สายตาทั้งหมดเบนไปทางกลางโถงใหญ่
เห็นเพียงอากาศตรงนั้น ราวกับมีใครเอามือขยำหนึ่งที ตอนแรกบุบลงเล็กน้อย จากนั้นก็เริ่มบิดเบี้ยว
“นั่น...นั่นมันอะไร”
เถ้าแก่เพิ่งยกกาสุราหนึ่งใบไปวางหลังเคาน์เตอร์ ได้ยินเสียงจึงเงยหน้าขึ้น มือสั่น เกือบทำกาสุเราแตกอีกครั้ง
ชั้นบน เย่ชิวก็ลุกขึ้นยืน มองไปทางหลี่ฉางเซิง
หลี่ฉางเซิงถือชามสุรา ไม่มีปฏิกิริยาใด ราวกับรู้อยู่แล้วว่าจะมีสิ่งนี้มา
แต่เสี่ยวไป๋กลับตั้งหูก่อน ดวงตาสว่างวาบ สูดจมูกดมไปทางความว่างเปล่าที่บิดเบี้ยวนั้นเบา ๆ หางก็ส่ายตามไปด้วย
ชั่วขณะถัดมา
เสียง “โป๊ะ” แผ่วเบาดังขึ้น