กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 186 องค์ชาย หมื่นชั่วกาล
หลี่ฉางเซิงก้มมองลงไป ไม่รู้ตั้งแต่เมื่อใด เสื้อผ้าสีเขียวทั้งชุดของเขากลายเป็นเก่าคร่ำคร่าจนแทบไม่เหลือดี เดิมทีมือทั้งสองข้างที่ขาวผ่องราวหยกและเปี่ยมด้วยพละกำลัง บัดนี้กลับเต็มไปด้วยจุดด่างดำสีน้ำตาลวัยชรา ผิวหนังหย่อนยานราวเปลือกไม้แห้ง ข้อนิ้วบวมโป่งขึ้นสูงและสั่นสะเทือนเล็กน้อย
อายุขัยไร้สิ้นสุดที่เขาเคยภาคภูมิใจ ร่างกายหนุ่มสาวที่หยุดอยู่เพียงสิบแปดปีตลอดกาลของเขา ในภาพลวงตาจิตมารอันประหลาดพิลึกนี้ ถูกพรากไปอย่างดื้อ ๆ
เขารู้สึกว่าตนเองแก่ชราลงจริง ๆ
แก่จนไม่มีเรี่ยวแรงแม้แต่จะยืน ได้แต่นั่งหมดสภาพอยู่บนเก้าอี้ล้อเก่าคร่ำคร่าตัวหนึ่งที่ไม่รู้ว่าโผล่มาจากที่ใด