เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 174 มือเดียวบังฟ้า ไม่เหลือผู้รอดชีวิต
หัตถ์ยักษ์นี้ควบแน่นขึ้นจากพลังดวงจิตวิญญาณอันบริสุทธิ์ทั้งสิ้น ทั้งองค์เป็นสีทองจาง ๆ ทว่ากลับราวกับจับต้องได้ ภายในกลางฝ่ามือ ลายฝ่ามือทุกเส้นปรากฏชัดเจน ราวกับหุบเขาลึกที่ตัดสลับกันไปมาบนผืนแผ่นดินแตกระแหง
ใหญ่เกินไปแล้ว!
แค่นิ้วเดียวของหัตถ์ยักษ์นี้ ก็ยังหนาใหญ่กว่าหลายเท่าเมื่อเทียบกับเรือเหาะเหล็กดำยาวกว่าสิบจั้งที่จ้าวฉางเฟิงยืนอยู่ใต้เท้าลำนี้
หัตถ์ยักษ์ลอยนิ่งอยู่กลางเวหาสูงหมื่นจั้ง บดบังแสงตะวันจนมิดสิ้น ทั้งเมืองหลวง ตลอดจนรัศมีร้อยลี้นอกเมือง ในชั่วพริบตาก็ตกสู่ความมืดมิด
“นี่… นี่มันอะไรกัน…”
บนดาดฟ้าเรือเหาะ ศิษย์ชั้นสูงระดับสร้างฐานสิบคนแห่งสำนักกระบี่สวรรค์ที่เดิมทีไอสังหารแผ่กระจายและหยิ่งผยองเหนือผู้ใด บัดนี้ราวกับถูกสูบกระดูกออกจนหมด สองขาอ่อนปวกเปียก ล้มฟุบลงบนดาดฟ้าด้วยความตกใจจนตัวสั่น