กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 170 ไสหัวกลับไป
ท้องฟ้าเหนือลานโถงไท่เหอ ไอเมฆปั่นป่วนม้วนตัว
ใบหน้ามหึมาที่ควบแน่นขึ้นจากพลังจิตวิญญาณบริสุทธิ์นั้น บดบังแสงตะวันแห่งเหมันต์จนมิดสิ้น ห่อหุ้มพระราชวังทั้งหลังไว้ในเงามืดที่ทำให้หายใจไม่ออก
รอบด้านแผ่กระจายแรงกดดันอันน่าสะพรึงที่ไม่อาจบรรยายเป็นคำพูด นี่คือการกดทับของระดับชีวิตที่อยู่เหนือขอบเขตความเข้าใจของมนุษย์ปุถุชน
ทหารกองพลกลไกเทพและผู้บัญชาการองครักษ์เงาต่างขาอ่อนแรง ควบคุมร่างกายของตนไว้ไม่อยู่แม้แต่น้อย ต้องคุกเข่าลงกับพื้นพร้อมกันอย่างพร้อมเพรียงอีกครั้ง แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นก็ยังไม่กล้า
“ผู้บำเพ็ญเซียน”
เสียงหนึ่งอันเย็นชาไร้สีสันของอารมณ์มนุษย์ใด ๆ ระเบิดขึ้นกลางส่วนลึกของดวงจิตวิญญาณของทุกคนโดยตรง!